Aleksijewicz, Swietłana. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego, Angelus]

Rok: 20102011Gatunek: ReportażKraj nagrody: PolskaTemat: wojna

Sprawdź dostępność w bibliotece!

Szczegóły
Tytuł: Wojna nie ma w sobie nic z kobiety 
Tytuł oryginału: У войны не женское лицо
Autor: Swietłana Aleksijewicz 
Tłumaczenie 1.: Jerzy Czech
Literatura białoruska - Reportaż
Nagroda: Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego (2010)
Nagroda: Angelus (2011)

Opis:

Wojna nie ma w sobie nic z kobiety była gotowa już w 1983 roku. Dwa lata przeleżała w wydawnictwie. Autorkę oskarżono o „pacyfizm, naturalizm oraz podważanie heroicznego obrazu kobiety radzieckiej”. W okresie pieriestrojki książka prawie jednocześnie ukazywała się w odcinkach w dwóch rosyjskich czasopismach: „Oktiabr” i „Roman-gazieta” i została opublikowana w dwóch wydawnictwach: mińskim Mastackaja Litaratura oraz moskiewskim Sowietskij Pisatiel. Łączny nakład wyniósł prawie dwa miliony egzemplarzy. Na podstawie książki powstał cykl filmów dokumentalnych, wyróżniony m.in. Srebrnym Gołębiem na Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Animowanych w Lipsku. Jegor Letow, założyciel i wokalista legendarnego rosyjskiego zespołu punkrockowego Grażdanskaja Oborona, napisał piosenkę zainspirowaną książką Aleksijewicz.

(Źródło opisu: strona wydawcy)

Recenzje:

Swietłana Aleksijewicz uporczywie walczy o pamięć, pisze o wojnie, patrząc oczami kobiet, i nagle okazuje się, że takiej wojny nie znaliśmy — że ’przed nami ukryty jest cały świat’. Przebija się przez mur stereotypów i niechęci, także ze strony samych bohaterek, i spisuje zapomniane historie. Historie, które muszą urodzić się na nowo.

Sylwia Chutnik

Księga Swietłany Aleksijewicz ma szanse nie tylko na rozgłos, ale i na lekturę uważną. Nie jest jedynie zbiorem wyznań i relacji o losach kobiet sowieckich, uczestniczących bezpośrednio w minionej wojnie, choć i to stanowi ewenement bez precedensu. Przez przytoczone w niej zwierzenia przebijają się co rusz świadectwa składające się na nieznany lub ukrywany obraz codzienności sowieckiej; są równie wymowne jak opisy przeżyć, cierpień i wojennych przygód relatorek.

Jerzy Pomianowski

 

 Zobacz inne nagrodzone książki w kategorii:

Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego

 Liao, Yiwu. Prowadzący umarłych [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2011)

Zbiór blisko trzydziestu wywiadów z przedstawicielami najniższych warstw chińskiego społeczeństwa. Wśród rozmówców Liao Yiwu są m. in.: handlarz ludźmi, kierownik szaletu publicznego, mistrz feng shui, trędowaty, chłopski cesarz, lunatyk, śpiewak uliczny. Ich opowieści mówią nam równie wiele o życiu codziennym Chińczyków żyjących na samym dole drabiny społecznej, ile o kulturowym bogactwie, wielosetletniej tradycji i skomplikowanej historii najnowszej tego kraju. Oddając...

 Vulliamy, Ed. Ameksyka. Wojna wzdłuż granicy [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2012)

Ameksyka to wstrząsająca historia terroru rozgrywającego się na pograniczu amerykańsko-meksykańskim — w swoistym państwie, które należy zarówno do Stanów Zjednoczonych, jak i Meksyku, a jednocześnie do żadnego z nich — w czasie gdy wojna narkotykowa osiąga tam największe nasilenie. W 2009 roku, po wielu latach pracy korespondenta, Ed Vulliamy ruszył w podróż wzdłuż tej granicy, od wybrzeża Pacyfiku po Zatokę...

 Aleksijewicz, Swietłana. Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2014)

Nie sposób go z nikim pomylić, choć jest podobny i zarazem niepodobny do reszty ludzkości. Ma własny słownik i doskonale wie, co jest dobre, a co złe. Paszport radziecki przechowuje jako najcenniejszy skarb. Homo sovieticus. Nie umarł wraz z upadkiem imperium, za to musiał stawić czoła nowej rzeczywistości, gdy wbrew przewidywaniom Marksa po socjalizmie nastąpił kapitalizm, ojczyznę zastąpił supermarket, a...

Angelus

 Andruchowycz, Jurij. Dwanaście kręgów [Angelus] (2006)

Nowa powieść Jurija Andruchowycza „Dwanaście kręgów”, wydana po kilku latach prozatorskiego milczenia, jest odmienna od trzech poprzednich. Sam autor nazywa ją najbardziej osobistą spośród swoich książek. Na kanwie imaginacyjnego „alternatywnego życiorysu” ulubionego poety Andruchowycza, Bohdana Ihora Antonycza – „Jima Morissona lat 30.”, snuje autor quasi-kryminalną, pasjonującą opowieść o współczesnej Ukrainie – krainie, gdzie „Wszystko, czego sobie życzymy, o czym myślimy...

 Esterházy, Péter. Harmonia cælestis [Angelus] (2008)

Harmonia caelestis uchodzi za najważniejszą książkę w dorobku pisarza. Opisuje Węgry i Europę na tle historii własnej rodziny. Ród Esterházy był jednym z najbardziej znaczących w dziejach Węgier. Pierwsza wzmianka o nim pojawia się w 1527 roku. Esterházy byli wierni Habsburgom (za co zostali obdarzeni tytułem książęcym), brali udział w walkach z Turkami. Dziadek autora Móric - jeden z bohaterów...

 Żadan, Serhij. Mezopotamia [Angelus] (2015)

„Cyrk przypominał Reichstag po szturmie: wszyscy mieli radosne twarze, ale pomieszczenie w sposób oczywisty wymagało remontu. Zimne korytarze, kobiety w futrach, koniak w bufecie i zwierzęta Mezopotamii na ponurej arenie” – ten cytat z najnowszej książki Serhija Żadana mógłby być znakomitym opisem jego najnowszej powieści i błyskotliwą metaforą poplątanych życiorysów bohaterów. To bliżsi i dalsi znajomi z jednego miasta, doświadczeni...

Zobacz inne nagrodzone książki tego autora:

 Aleksijewicz, Swietłana. Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2014)

Nie sposób go z nikim pomylić, choć jest podobny i zarazem niepodobny do reszty ludzkości. Ma własny słownik i doskonale wie, co jest dobre, a co złe. Paszport radziecki przechowuje jako najcenniejszy skarb. Homo sovieticus. Nie umarł wraz z upadkiem imperium, za to musiał stawić czoła nowej rzeczywistości, gdy wbrew przewidywaniom Marksa po socjalizmie nastąpił kapitalizm, ojczyznę zastąpił supermarket, a...