Aleksijewicz, Swietłana. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego, Angelus]

Rok: 20102011Gatunek: ReportażKraj nagrody: PolskaTemat: wojna

Sprawdź dostępność w bibliotece!

Szczegóły
Tytuł: Wojna nie ma w sobie nic z kobiety 
Tytuł oryginału: У войны не женское лицо
Autor: Swietłana Aleksijewicz 
Tłumaczenie 1.: Jerzy Czech
Literatura białoruska - Reportaż
Nagroda: Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego (2010)
Nagroda: Angelus (2011)

Opis:

Wojna nie ma w sobie nic z kobiety była gotowa już w 1983 roku. Dwa lata przeleżała w wydawnictwie. Autorkę oskarżono o „pacyfizm, naturalizm oraz podważanie heroicznego obrazu kobiety radzieckiej”. W okresie pieriestrojki książka prawie jednocześnie ukazywała się w odcinkach w dwóch rosyjskich czasopismach: „Oktiabr” i „Roman-gazieta” i została opublikowana w dwóch wydawnictwach: mińskim Mastackaja Litaratura oraz moskiewskim Sowietskij Pisatiel. Łączny nakład wyniósł prawie dwa miliony egzemplarzy. Na podstawie książki powstał cykl filmów dokumentalnych, wyróżniony m.in. Srebrnym Gołębiem na Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Animowanych w Lipsku. Jegor Letow, założyciel i wokalista legendarnego rosyjskiego zespołu punkrockowego Grażdanskaja Oborona, napisał piosenkę zainspirowaną książką Aleksijewicz.

(Źródło opisu: strona wydawcy)

Recenzje:

Swietłana Aleksijewicz uporczywie walczy o pamięć, pisze o wojnie, patrząc oczami kobiet, i nagle okazuje się, że takiej wojny nie znaliśmy — że ’przed nami ukryty jest cały świat’. Przebija się przez mur stereotypów i niechęci, także ze strony samych bohaterek, i spisuje zapomniane historie. Historie, które muszą urodzić się na nowo.

Sylwia Chutnik

Księga Swietłany Aleksijewicz ma szanse nie tylko na rozgłos, ale i na lekturę uważną. Nie jest jedynie zbiorem wyznań i relacji o losach kobiet sowieckich, uczestniczących bezpośrednio w minionej wojnie, choć i to stanowi ewenement bez precedensu. Przez przytoczone w niej zwierzenia przebijają się co rusz świadectwa składające się na nieznany lub ukrywany obraz codzienności sowieckiej; są równie wymowne jak opisy przeżyć, cierpień i wojennych przygód relatorek.

Jerzy Pomianowski

 

 Zobacz inne nagrodzone książki w kategorii:

Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego

 Hatzfeld, Jean. Strategia antylop [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2009)

„Zezwierzęcenie to właśnie temat tej książki. Zwierzę, którym staje się uciekający, i zwierzę, którym staje się zabójca – mówił Jean Hatzfeld w rozmowie z Katarzyną Surmiak-Domańską dla „Gazety Wyborczej”. – Od jedenastej rano 11 kwietnia do drugiej po południu 14 maja 1994 roku w całej gminie Nyamata zabito 51 tysięcy Tutsi – z 58 tysięcy. Zapewne zdążono by zabić wszystkich,...

 Dasgupta, Rana. Delhi. Stolica ze złota i snu [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2016)

Po wprowadzeniu otwartej gospodarki rynkowej w Indiach zapanował chaos niszczenia i tworzenia: slumsy i targowiska były burzone, a na ich miejscu wyrastały centra handlowe i apartamentowce, powstawały oszałamiające fortuny, młodzi ludzie robili zawrotne kariery, a luksus był na wyciągnięcie ręki. Ale transformacja dała też początek ogromnym nierównościom społecznym, a przemoc na ulicach osiągnęła niespotykaną dotąd skalę. Rana Dasgupta pisze o...

 Olszewski, Michał. Najlepsze buty na świecie [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2014)

Tom 23 reportaży z Polski Michała Olszewskiego z lat 2003-2014 ma na okładce fotografię chłopca, którego twarz w trzech czwartych jest w cieniu, na prawo majaczy cień jakiegoś domu, na lewo też pas cienia. Życie bohaterów książki ocienia śmierć. Wciska się w ich ciała wraz z pyłami azbestu, smogiem wiszącym nad uzdrowiskami. Zabija na raty społeczność wioski, która ma zniknąć...

Angelus

 Esterházy, Péter. Harmonia cælestis [Angelus] (2008)

Harmonia caelestis uchodzi za najważniejszą książkę w dorobku pisarza. Opisuje Węgry i Europę na tle historii własnej rodziny. Ród Esterházy był jednym z najbardziej znaczących w dziejach Węgier. Pierwsza wzmianka o nim pojawia się w 1527 roku. Esterházy byli wierni Habsburgom (za co zostali obdarzeni tytułem książęcym), brali udział w walkach z Turkami. Dziadek autora Móric - jeden z bohaterów...

 Vosganian, Varujan. Księga szeptów [Angelus] (2016)

Księga Szeptów zaczyna się w malowniczej scenerii, na ormiańskiej uliczce z Focșani lat 50. ubiegłego stulecia, pośród oparów świeżo palonej kawy i zapachów ze spiżarni babci Armenuhi, pośród starych ksiąg i fotografii dziadka Garabeta. Jednak czytelnikowi nie jest dane doświadczyć niezmąconej intymności przywoływanego domu, nie jest też zaproszony, by uczestniczyć w jakiejkolwiek pogawędce wesołych ludzi, którzy snują, w czasie pokoju,...

 Spiró, György. Mesjasze [Angelus] (2010)

Paryż, czasy Wielkiej Emigracji po powstaniu listopadowym. Polacy z trudem radzą sobie na obczyźnie – nie znają języka, nie cieszą się sympatią władz francuskich. Aż nagle pojawia się tajemniczy przybysz z Litwy, który uzdrawia chorą psychicznie żonę Mickiewicza i przekonuje wszystkich, że jest Mesjaszem. Polakom obiecuje odrodzenie ich ojczyzny, jeśli będą żyć na wzór Chrystusa. Zwolennicy Mesjasza zakładają Koło Sprawy...

Zobacz inne nagrodzone książki tego autora:

 Aleksijewicz, Swietłana. Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2014)

Nie sposób go z nikim pomylić, choć jest podobny i zarazem niepodobny do reszty ludzkości. Ma własny słownik i doskonale wie, co jest dobre, a co złe. Paszport radziecki przechowuje jako najcenniejszy skarb. Homo sovieticus. Nie umarł wraz z upadkiem imperium, za to musiał stawić czoła nowej rzeczywistości, gdy wbrew przewidywaniom Marksa po socjalizmie nastąpił kapitalizm, ojczyznę zastąpił supermarket, a...