Bator, Joanna. Ciemno, prawie noc [Nike]

Rok: 2013Gatunek: PowieśćKraj nagrody: PolskaTemat: Wałbrzych

Sprawdź dostępność w bibliotece!

Szczegóły
Tytuł: Ciemno, prawie noc 
Autor: Joanna Bator 
Literatura polska - Powieść
Nagroda: Nike (2013)

Opis:

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna. Po jego śmierci grupa zbuntowanych obywateli gromadzi się wokół samozwańczego „syna", Jerzego Łabędzia. Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji. W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać.

(Źródło opisu: strona wydawcy)

Recenzje:

Sportretowane zło jest przerysowane, groteskowe, ale jest też miejsce na grozę bez cudzysłowu. Wywołuje ją język w swojej najparszywszej dziś odmianie: internetowych forów. Plugawy chór hatersów, pogrążonych, na zmianę, w rytualnym bluzganiu lub wołaniach o ratunek dla Polski, jest jak refren, który regularnie pojawia się między kolejnymi etapami rozwoju akcji. Wyłania się z niego niepokojący portret zbiorowości pozbawionej hamulców, lubującej się we wzajemnej nienawiści i czyhającej, by rzucić się do gardła słabszym "innym".

Aleksandra Lipczak, culture.pl

Powieść czyta się świetnie, bo autorka, jak wiadomo, pisać umie – zwłaszcza, kiedy zgodnie z mottem, które mówi, że „Bóg tkwi w szczegółach, a diabeł jest wszędzie”, literacko skupia się na szczególe: mokrym śniegu, idiotycznym w wałbrzyskiej scenerii kotku Hello Kitty na różowej czapce, „zirytowanych cumulusach” papierosowego dymu, smutnej i paskudnej fastfoodowej pizzy, która bez przyjemności wypełnia żołądek, a jednak przynosi ciepło i ulgę.

Zofia Król, dwutygodnik.com

 

 Zobacz inne nagrodzone książki w kategorii:

Nike

 Tokarczuk, Olga. Bieguni [Nike] (2008)

Głównym tematem powieści jest sytuacja egzystencjalna człowieka w podróży. Tytuł nawiązuje do odłamu rosyjskich staroobrzędowców, biegunów (bieżeńców), wierzących, iż świat jest przesiąknięty złem, które ma do człowieka trudniejszy dostęp, gdy pozostaje on w ciągłym ruchu. Aby złu nie ulec, konieczne jest nieustanne przemieszczanie się. Fabuła utworu skonstruowana jest w formie przeplatających się, niepowiązanych ze sobą na pierwszy rzut oka, wątków....

 Pilot, Marian. Pióropusz [Nike] (2011)

Znakomita powieść autora cenionego za twórcze łączenie prozy „nurtu chłopskiego” z tradycją gombrowiczowską. Historia dotyczy powojennego dzieciństwa zadziornego bohatera pochodzącego z rodziny wiejskich „biedniaków” i złodziei. Niepiśmienny ojciec za eksces z nauczycielem oraz kradzież i zniszczenie tablicy szkolnej zostaje – jako wróg ludu – zamknięty do stalinowskiego więzienia. Chłopiec i jego matka dochodzą sprawiedliwości. Paradoksalnie, konieczność pisania podań w tej...

 Słobodzianek, Tadeusz. Nasza klasa [Nike] (2010)

Koleżanki i koledzy wspólnie bawią się i śpiewają. Wraz z nadejściem dorosłości zgodne zabawy się kończą. Wybucha wojna, do miasteczka wkracza najpierw radzieckie, a potem niemieckie wojsko. Antysemityzm wybucha w serii gwałtów, morderstw, tortur i kulminuje w masowym pogromie. Niemal wszyscy miejscowi Żydzi giną spaleni w stodole albo zamordowani na rynku. Nielicznym udaje się cudem przeżyć. Przemoc nie ustępuje wraz...

Zobacz inne nagrodzone książki tego autora:

 Bator, Joanna. Japoński wachlarz [Nagroda im. Beaty Pawlak] (2005)

Joanna Bator spędziła dwa lata w Japonii, pracując na jednej z tokijskich uczelni. Dla kulturoznawczyni i filozofki pobyt w tym kraju stał się źródłem nieustannych zadziwień i przemyśleń. Codzienne życie, nawet kiedy jego fragmenty wyglądały całkiem znajomo, zaskakiwało szczegółami i zasadami. Prowokowało do notowania. Wrażenia i refleksje nawarstwiały się w narrację dokumentującą osobiste spotkanie z inną kulturą. Zachwyty i pytania...