Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/macsag/domains/nagrodyliterackie.pl/public_html/wp-content/plugins/types/vendor/toolset/types/embedded/includes/wpml.php on line 644

Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/macsag/domains/nagrodyliterackie.pl/public_html/wp-content/plugins/types/vendor/toolset/types/embedded/includes/wpml.php on line 661
Kuczok, Wojciech. Gnój [Paszport Polityki] - nagrodyliterackie.pl

 Kuczok, Wojciech. Gnój [Paszport Polityki]

Rok: 20032004Gatunek: PowieśćKraj nagrody: PolskaTemat: dojrzewanieojciecprzemoc

Sprawdź dostępność w bibliotece!

Szczegóły
Tytuł: Gnój 
Autor: Wojciech Kuczok 
Literatura polska - Powieść
Nagroda: Paszport Polityki (2003)
Nagroda: Nike (2004)

Opis:

Gnój to wstrząsająca, a chwilami tragikomiczna historia rodzinnego piekła, opowiadana przez dziecko, które jest jednocześnie obiektem przemocy i jej obserwatorem. Narrator opisuje rodzinny rytuał: metodyczne, przypominające tresurę bicie, które jest wyłącznie przyspieszonym kursem buntu i nienawiści. Gnój to studium rodzinnych patologii, przede wszystkim kalekiego ojcostwa - niedojrzałego emocjonalnie, niezdolnego do komunikacji i do wyjścia poza układ słabszy-silniejszy, a także widziana oczami dziecka panorama współczesnego, jak i historycznego Śląska, próba zatrzymania jego niepowtarzalnego kolorytu, ale i ukazania tego, co zwykle wstydliwie skrywane.

Gnój od początku pomyślany był jako powieść antybiograficzna... Zapisałem w niej wszystko, czego nie pamiętam. To powrót do mojej ulubionej psychopatologii życia rodzinnego. Na przykładzie historii tradycyjnej śląskiej rodziny pokazuję konfrontację dwóch Śląsków: robotniczego, chacharskiego z tym inteligenckim, arystokratycznym. To walka dwóch żywiołów, której przygląda się dziecko...

(Źródło opisu: strona wydawcy)

Fragment:

Długo nie miały pretekstu – starszaki, u których się pojawiłem na niecały rok, „by chociaż trochę zaznać dyscypliny przed pójściem do szkoły” (jak mówił stary K.), jakbym dyscypliny musiał szukać poza domem; starszaki, ku których zaskoczeniu pojawiłem się jako „tojestwasznowykolega”, długo nie miały pretekstu. Przymierzały się, mierzyły mnie wzrokiem, obwąchiwały ostrożnie tygodniami, ale nie miały pretekstu, nie miały impulsu, który by im dodał odwagi, brakowało im jednoznacznej okazji, żeby mi pokazać, żeby odepchnąć, żeby ugryźć. Dopiero bal przebierańców, pierwsza maskarada w moim życiu, pierwsza oficjalna zabawa w moim życiu, dopiero ten bal dał powód, dopiero podczas tej zabawy dokonało się ostateczne wyodrębnienie, definitywne odsunięcie. Dotąd te sześcioletnie istoty nie wiedziały, co czują, nie potrafiły tego nazwać, potrzebowały wzoru, reguły, przykładu, dotąd ich przeczucie było od pełni świadomości równie dalekie jak malowane w zeszytach szlaczki od pisma; dotąd, do tego balu czuli, że jestem inny, ale nie wiedzieli, co to znaczy ani co z tego wynika, ani co się robi, jak się mówi, jak się wymawia słowo „inny”.

Gnój, Wojciech Kuczok

Recenzje:

Kuczok napisał powieść poruszającą poważny problem, który dotyka wielu ludzi, a przy tym kunsztowną, dopracowaną w najdrobniejszych szczegółach. W "Gnoju" pisarskie umiejętności Kuczoka pozwoliły właściwie wybrzmieć tematowi przemocy w relacjach między ludźmi, a sam temat zainspirował pisarza do poszukiwań formalnych. Powstało sprzężenie zwrotne, które zazwyczaj pojawia się przy tworzeniu bardzo dobrych tekstów. A taki właśnie jest "Gnój".

Robert Ostaszewski, wyborcza.pl

Kuczok z powodzeniem wpisuje się w tradycję literatury egzorcyzmującej zmory dzieciństwa. Daje znakomity portret ojca, “starego K”., neurastenicznego polskiego inteligenta, modelowej “osobowości autorytarnej”. Mamy tu również znakomite prozatorskie etiudy z życia rodzinnego, groteskowe i liryczne portrety współdomowników, znakomite sceny z życia Śląska (w swojej rodzinnej kronice cofa się aż w okres przedwojenny).

Marek Zaleski, instytutksiazki.pl

 

 Zobacz inne nagrodzone książki w kategorii:

Paszport Polityki

 Pilch, Jerzy. Bezpowrotnie utracona leworęczność [Paszport Polityki] (1998)

Którą ręka napisał Pilch Bezpowrotnie utraconą leworęczność? Pewnie "prawą" - z niej jest cała pisarska technika, biegłość wyrobionego stylu, "race humoru" itp., czyli, mówiąc ogólnie, cechy, którymi książka wdzięczy się do czytelnika. Do ręki lewej należy to wszystko, co psuje grę, zatrzymuje akcję, obnaża chwyty. Lewa ręka nie pisze sama, ona jedynie prawą powstrzymuje, robi jej kleksy na papierze, sprawia,...

 Kielar, Marzanna Bogumiła. Materia prima [Paszport Polityki] (2000)

"Materia prima" jest zbiorem innym: to ciąg pejzaży, zwykle ciemnych i zimnych, jesienno-zimowych. Choćby wieńczący tomik "Jastrząb":...

 Sapkowski, Andrzej. Saga o Wiedźminie [Paszport Polityki] (1997)

Głównym bohaterem książek jest Geralt z Rivii – tytułowy wiedźmin, mutant, zabójca potworów, mistrz miecza posługujący się magicznymi znakami wiedźmińskimi. Saga opisuje zawiłe losy Geralta, który na mocy prawa niespodzianki powiązał się przeznaczeniem z Ciri – tajemniczym dzieckiem, zwanym Lwiątkiem z Cintry. Ich przygody, a także wielu innych napotkanych przez nich postaci, mają miejsce w czasie wielkiej inwazji Cesarstwa Nilfgaardu...

Nike

 Różewicz, Tadeusz. Matka odchodzi [Nike] (2000, 1999)

„Matka odchodzi” to intymne wspomnienia dotyczące relacji syna i matki w obliczu jej ciężkiej choroby i śmierci. Fragmenty poetyckich utworów Różewicza i zapiski samej Stefanii Różewiczowej, rozmowy z braćmi autora – kolaż tekstów pozwala zrozumieć istotę więzi pomiędzy dzieckiem a matką....

 Słobodzianek, Tadeusz. Nasza klasa [Nike] (2010)

Koleżanki i koledzy wspólnie bawią się i śpiewają. Wraz z nadejściem dorosłości zgodne zabawy się kończą. Wybucha wojna, do miasteczka wkracza najpierw radzieckie, a potem niemieckie wojsko. Antysemityzm wybucha w serii gwałtów, morderstw, tortur i kulminuje w masowym pogromie. Niemal wszyscy miejscowi Żydzi giną spaleni w stodole albo zamordowani na rynku. Nielicznym udaje się cudem przeżyć. Przemoc nie ustępuje wraz...

 Łazarewicz, Cezary. Żeby nie było śladów [Nike] (2017)

„Ludzie o miedzianym czole, utożsamiający milicję z władzą, postanowili poświęcić prawdę dla swoich doraźnych korzyści, skompromitować wymiar sprawiedliwości w Polsce cynicznymi manipulacjami, które będą kiedyś książkowym przykładem niesprawiedliwości” – to słowa matki Grzegorza Przemyka, świeżo upieczonego maturzysty, który w maju 1983 roku został śmiertelnie pobity przez milicję. W czasie śledztwa i rozprawy władze PRL za wszelką ceną starały się odwrócić...

Zobacz inne nagrodzone książki tego autora:

Brak.