Liao, Yiwu. Prowadzący umarłych [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego]

Rok: 2011Gatunek: ReportażKraj nagrody: Polska

Sprawdź dostępność w bibliotece!

Szczegóły
Tytuł: Prowadzący umarłych. Opowieści prawdziwie. Chiny z perspektywy nizin społecznych 
Tytuł oryginału: The corpse walker
Autor: Liao Yiwu 
Tłumaczenie 1.: Agnieszka Pokojska
Literatura chińska - Reportaż
Nagroda: Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego (2011)

Opis:

Zbiór blisko trzydziestu wywiadów z przedstawicielami najniższych warstw chińskiego społeczeństwa. Wśród rozmówców Liao Yiwu są m. in.: handlarz ludźmi, kierownik szaletu publicznego, mistrz feng shui, trędowaty, chłopski cesarz, lunatyk, śpiewak uliczny. Ich opowieści mówią nam równie wiele o życiu codziennym Chińczyków żyjących na samym dole drabiny społecznej, ile o kulturowym bogactwie, wielosetletniej tradycji i skomplikowanej historii najnowszej tego kraju. Oddając głos tym, jak to określił Philip Gourevitch, „zakneblowanym grupom społeczeństwa”, tym nieuznawanym przez Partię renegatom i pariasom, Liao Yiwu kreśli pasjonujący i bardzo prawdziwy obraz Chin.

(Źródło opisu: strona wydawcy)

Recenzje:

Liao Yiwu daje głos Chińczykom, których normalnie nie zaprasza się do wywiadów, bo nie pasują do obrazu chińskiego sukcesu. Są wśród nich tytułowy prowadzący umarłych, jest hiena cmentarna, zawodowy żałobnik i wyznawczyni Falun Gong. To niezwykła galeria postaci. Ich opowieści to skarbnica wiedzy o chińskim doświadczeniu historycznym. Niesamowite, niekiedy zabawne, częściej straszne, a wysłuchane z wyjątkowym darem przez pisarza, którego pasją po wyjściu z więzienia, gdzie siedział cztery lata po 1989 roku, stało się dotarcie do prawdy o własnym kraju.

Maria Kruczkowska

Wywiady prezentowane w „Prowadzącym umarłych” przepełnione są spokojem. Czytając je bardzo wyraźnie można odczuć wpływ osobowości autora — wyciszonego, przypominającego temperamentem buddyjskiego mnicha. Taki powolny rytm rozmowy udziela się czytelnikowi, wpływając na jego sposób myślenia, uniemożliwiając pochopne oceny czy egzaltację podczas lektury. Jest to wyjątkowo cenne, biorąc pod uwagę zagadnienia poruszane przez Liao.

Zofia Bieńkowska, mgzn.pl

 

 Zobacz inne nagrodzone książki w kategorii:

Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego

 Reszka, Paweł Piotr. Diabeł i tabliczka czekolady [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2015)

Bohaterowie reportaży Pawła Piotra Reszki to między innymi: sześciokrotny morderca i pięciokrotna zabójczyni, jeden ksiądz, co z dzieci szatana wyganiał, drugi, który nowicjuszkom miłość bożą na leżąco demonstrował. Dalej: nastolatek, który przez sześć lat żył z widmem z internetu, aż je zadźgał nożem. I pan Krzysztof, który nie rozumie, komu ryk jego lwów może przeszkadzać. A także Tadeusz, który odkrył...

 Dasgupta, Rana. Delhi. Stolica ze złota i snu [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego] (2016)

Po wprowadzeniu otwartej gospodarki rynkowej w Indiach zapanował chaos niszczenia i tworzenia: slumsy i targowiska były burzone, a na ich miejscu wyrastały centra handlowe i apartamentowce, powstawały oszałamiające fortuny, młodzi ludzie robili zawrotne kariery, a luksus był na wyciągnięcie ręki. Ale transformacja dała też początek ogromnym nierównościom społecznym, a przemoc na ulicach osiągnęła niespotykaną dotąd skalę. Rana Dasgupta pisze o...

 Aleksijewicz, Swietłana. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety [Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego, Angelus] (2010, 2011)

Wojna nie ma w sobie nic z kobiety była gotowa już w 1983 roku. Dwa lata przeleżała w wydawnictwie. Autorkę oskarżono o „pacyfizm, naturalizm oraz podważanie heroicznego obrazu kobiety radzieckiej”. W okresie pieriestrojki książka prawie jednocześnie ukazywała się w odcinkach w dwóch rosyjskich czasopismach: „Oktiabr” i „Roman-gazieta” i została opublikowana w dwóch wydawnictwach: mińskim Mastackaja Litaratura oraz moskiewskim Sowietskij Pisatiel....

Zobacz inne nagrodzone książki tego autora:

Brak.