Matywiecki, Piotr. Którędy na zawsze [Nagroda Literacka m.st. Warszawy / poezja]

Rok: 2016Gatunek: PoezjaKraj nagrody: PolskaTemat: czasy powojennehistoria

Sprawdź dostępność w bibliotece!

Szczegóły
Tytuł: Którędy na zawsze 
Autor: Piotr Matywiecki 
Literatura polska - Poezja
Nagroda: Nagroda Literacka m. st. Warszawy (2016)

Opis:

Najbardziej osobisty, najdojrzalszy i najpełniejszy tom poetycki Piotra Matywieckiego.

Kilkadziesiąt wierszy układa się w poetycko-filozoficzny przekaz o historii, egzystencji i podstawowych pytaniach, które człowiek z wiekiem stawia w coraz bardziej surowy i niewygodny sposób. Celne pytania, bezkompromisowość i niezwykła umiejętność przekuwania historycznego i egzystencjalnego konkretu w uniwersalne, filozoficzne tropy czynią z tej poezji nie lada inspirującą lekturę.

Przywoływane osobiste doświadczenie: od urodzenia w pożodze wojennej po otarcie się o śmierć, charakterystycznym dla Matywieckiego paradoksom przydają zwielokrotnionej siły i niwelują poetycki nawias, powodują, że intelektualny przekaz jest często równocześnie emocjonalny. Nieufność czy czujność poety względem słów, ich chybotliwości znaczenia jest tutaj często sprawdzana, na ile nie kryje się za nimi pusty przekaz. Intensywność tej poezji, dążenia, by dotknąć wymykających się śladów sensu powodują, że czyta się ją z dużym przejęciem.

(Źródło opisu: strona wydawcy)

Fragment:

I nie mówię do siebie,
żeby zachować szacunek dla tej wędrownej istoty,
która we mnie potrzebuje
ciszy i odpoczynku.

Którędy na zawsze, Piotr Matywiecki

Recenzje:

Matywiecki opowiada historię, która składa się z rozsianych w czasie i przestrzeni epizodów. Ich znakiem są wersy o wyraźnie epigraficznym charakterze. Rozproszone słowa zdają się dźwigać ogromny ciężar znaczeń. To jest ciężar gatunków, rzeczy, waga myśli, wypowiedzianych próśb i pytań, nieuchwytna i niezmierzona wreszcie waga cieni, konturów i zarysów. Ta epitafijna semantyka w pełni zawiera się już w tytule tomu.

Wojciech Kaliszewski, Kwartalniku Literackim WYSPA

 

 Zobacz inne nagrodzone książki w kategorii:

Nagroda Literacka m. st. Warszawy

 Mikołajewski, Jarosław. Rzymska komedia [Nagroda Literacka m. st. Warszawy / proza] (2012)

„Rzymska Komedia” to swoisty dziennik-przewodnik po Rzymie. Kluczem do poznania tajemnic Wiecznego Miasta jest arcydzieło światowej literatury - „Boska Komedia” Dantego Alighieri. To ona wyznacza rytm wędrówkom Jarosława Mikołajewskiego, ona też określa strukturę tej książki, na którą - jak w „Boskiej” - składa się 100 pieśni w trzech częściach: „Piekło”, „Czyściec” i „Raj”. Julia Hartwig o książce: "Czy można odnaleźć...

 Kicińska, Magdalena. Pani Stefa [Nagroda Literacka m.st. Warszawy / edycja warszawska] (2016)

2 czerwca 1886 roku do księgi metrykalnej wpisane zostaje „niemowlęcie płci żeńskiej” urodzone w Warszawie 26 maja. „Opóźnienie sporządzenia aktu nastąpiło wskutek niedbalstwa rodziców”. Już ustalenie jej pochodzenia okazało się ogromnym wyzwaniem. W historii jej rodziny więcej jest znaków zapytania niż faktów. Nie wiadomo nawet, od kiedy rodzina zaczęła używać nazwiska Wilczyńscy. Jej warszawskie adresy: Świętojerska 16, Franciszkańska 2, Krochmalna...

 Dąbrowski, Tadeusz. Pomiędzy [Nagroda Literacka m. st. Warszawy / poezja] (2014)

"Pomiędzy" to szósta, a trzecia ogłoszona przez Wydawnictwo a5, książka poetycka Tadeusza Dąbrowskiego, laureata Nagrody Kościelskich, jednego z najważniejszych przedstawicieli współczesnej polskiej poezji, szeroko publikowanego także poza krajem. Jego nowy zbiór wierszy jest wędrówką po miejscach i ludziach, a zarazem w głąb siebie – w poszukiwaniu własnej tożsamości. W jednym z wywiadów autor Te Deum zauważa: „W moim przypadku poezja...

Zobacz inne nagrodzone książki tego autora:

 Matywiecki, Piotr. Twarz Tuwima [Nagroda Literacka Gdynia / eseistyka] (2008)

Monografia znakomitego poety, człowieka, którego życie było swoistym sejsmografem, rejestrującym jawne i podskórne prądy ideowe ubiegłego wieku. Życiorys Tuwima, jego twórczość oraz mit, który funkcjonuje w naszej świadomości, stały się w tej książce podstawą do rozważań nad minionym stuleciem, i na odwrót: refleksja o epoce, w której żył autor Balu w Operze, pozwala lepiej zrozumieć rozmaite szczegóły jego biografii....